A A A
  • Angielski dziadek – Beniamin Hodder
    Angielski dziadek – Beniamin Hodder
  • Babka Aleksandra Hodder z domu Merska
    Babka Aleksandra Hodder z domu Merska

Genealogia

Sługoccy - to zespół starych rodzin szlacheckich. Ich szczegółowa historia nie jest bliżej znana. Nikt dotąd nie pokusił się o jej opracowanie. Znane są jedynie fragmenty, które weszły do rodzinnych tradycji. Wątki należące do tradycji związane są z pochodzeniem szlachecko-ziemiańskim, majątkami posiadanymi lub dzierżawionymi w południowo-wschodniej Polsce, sprawowanymi urzędami, posłowaniem na sejmy, służbą w wojsku Rzeczypospolitej i uczestnictwem w Powstaniu Listopadowym.

Nie wiadomo, czy odnotowane w źródłach i literaturze poszczególne rodziny Sługockich, pieczętujące się różnymi herbami, tworzyły gałęzie wywodzące się z jednego pnia rodowego i miały wspólnego przodka, czy też były niezależnymi rodami o odrębnym pochodzeniu (ta ostatnia hipoteza jest najbardziej prawdopodobna). Herbarze i genealogie szlacheckie odnotowują Sługockich o pięciu różnych herbach: Wczele, Jastrzębiec, Prawdzie, Rawicz, Ślepowron. Szczególne miejsce zajęli Sługoccy herbu Jastrzębiec związani z Lublinem i Ziemią Chełmską. Polski słownik biograficzny podaje szczegóły życia i działalności Dziersława Andrzeja Sługockiego herbu Jastrzębiec (zm. 1658) z Wierzchowisk pod Lublinem, stolnika lubelskiego. Książę Jeremi Wiśniowiecki zalicza go w testamencie do swoich „sług i przyjaciół". Drugim przedstawicielem tego rodu (herbu Jastrzębiec) uwzględnionym w PSB jest Stanisław Sługocki (zm. po 1765), bardzo czynny w wojsku Rzeczypospolitej; strażnik polny koronny, kasztelan lubelski, marszałek Trybunału Koronnego w 1744 r. Utrzymywał przyjazne związki z familią Czartoryskich.

Poczet szlachty galicyjskiej i bukowińskiej opublikowany we Lwowie w 1857 r. wymienia siedemnastu przedstawicieli rodziny Sługockich herbu Ślepowron, wśród nich najstarszego Gabryela, któremu dawne polskie szlachectwo uznał Halicki Sąd Grodzki w 1782 r. Jest niewątpliwe, że Sługoccy o których piszę w niniejszej książce, pielęgnujący swój herb Ślepowron, należą do tej rodziny, a być może są w prostej linii potomkami wymienionego wyżej Gabryela (i jego syna Stanisława).

Dokładnie udokumentowana, uwzględniona przez PSB i będąca przedmiotem dumy żyjących współcześnie członków rodziny jest nale­żąca już do historii XX-wieczna twórczość artystyczna braci Sługockich: Antoniego, Mariana i Franciszka. Byli urodzonymi w Krakowie synami urzędnika zarządu miejskiego Józefa Sługockiego (1856-1907), potomka Sługockich herbu Ślepowron z Panowie i Hinilcza w powiecie Podhajce, oraz jego żony Anny z Razowskich. Józef i Anna mieli siedmioro dzieci: trzy córki i czterech synów; trzech z nich natura obdarzyła podobnym talentem artystycznym, co jest rzadko spotykane u jednego rodzeństwa. Antoni, Marian i Franciszek Sługoccy kształcili się w sztukach plastycz­nych za granicą i mieli znaczące osiągnięcia w rzeźbiarstwie i medalier­stwie.

Strony: 1 2 3 4 5 6 Następna »